stripINFO.be Forum - UGC

Scenario en tekeningen : Christophe Gibelin Uitgeverij: Lauwert - Collectie Tzooz

Het is alweer een tijdje geleden dat de eerste drie delen van Vleugels van Lood verschenen bij de toenmalige uitgeverij Talent, onder het label ‘Vince’. We spreken dan over de periode 1998-2001. Voor de liefhebber was het dan ook een aangename verrassing toen uitgeverij Lauwert de volledige reeks opnieuw uitbracht in twee integrale delen.
Deze heruitgave zorgt voor een nieuwe kennismaking met hoofdpersonage Patrick Lood. Een opvallende verandering is dat vanaf deel 4 niet alleen het scenario, maar ook de tekeningen volledig voor rekening komen van Christophe Gibelin.
We treffen Patrick aan op een vliegbasis in de buurt van Cazaux, in de Franse Landes, eind jaren vijftig. In de eerste drie albums zagen we hoe Patrick – een jonge man met een voorliefde voor vrouwen, luchtvaart en avontuur – erin slaagde een aanslag op president De Gaulle te verijdelen. Daardoor won hij het vertrouwen van zijn superieuren en behaalde hij uiteindelijk zijn vliegbrevet.

Frankrijk bevindt zich ondertussen in een diepe politieke crisis. De Algerijnse Oorlog zorgt voor grote spanningen en het land balanceert op de rand van een burgeroorlog en een militaire staatsgreep. In die woelige periode komt Patrick opnieuw in contact met Antoine Couratas, een soort Jean Gabin-achtige figuur die eerder als spionagefiguur werd opgevoerd en nu aan het hoofd lijkt te staan van een terroristische organisatie die nog steeds uit is op een machtsgreep.

Couratas dwingt Patrick om hem met een vliegtuig naar de omgeving van Parijs te brengen. Eenmaal op de grond wordt Patrick gevolgd door verschillende partijen: de kompanen van Couratas, maar ook zijn vrienden Lothaire Burg en Annie. Wat volgt, is een behoorlijk chaotische achtervolging – en helaas vormt die chaos een voorbode van wat nog komen gaat.

Patrick belandt opnieuw in een wereld van internationale spionnen, geheimagenten en contraspionage. Hierbij maken we ook kennis met Laurel en Hardy-dubbelgangers die ten tonele worden gebracht als 'geheimagenten' in dit op zijn minst verwarrende spionageverhaal.
Gibelin lijkt met dergelijke personages een humoristische toets aan het verhaal te willen geven. De keuze om Duitstalige dialogen in een opvallend, bijna gotisch aandoend vet lettertype weer te geven, is wel een leuke vondst. Maar het is slechts een humoristische knipoog die voor mij nauwelijks werkt.

Het spionageverhaal blijft vooral verwarrend en slaagt er maar zelden in echte spanning op te bouwen. Een gestolen vliegtuig, een tussenlanding bij Parijs, verschillende partijen die het op Couratas hebben gemunt, een ontsnapping en uiteindelijk een vliegtuigcrash: het is een opeenvolging van gebeurtenissen waarbij de lezer steeds meer moeite krijgt om te volgen wie nu precies wie probeert te misleiden.
Een ontsnapping en een neergestort vliegtuig. Het verkoold lichaam van Antoine Couratas. wordt gevonden. Of was het dat van diens broer Edmond? Het verhaal lijkt daardoor eerder ingewikkelder dan spannender te worden.

Patrick blijft ondertussen de bescherming van zijn superieuren genieten en krijgt een nieuwe opdracht. Als compensatie wordt hij bovendien gerekruteerd door de DST, de Direction de la Surveillance du Territoire, de Franse binnenlandse veiligheidsdienst. En daarmee belanden we in het volgende spionageavontuur, waarin een MIG-17, een onbemande MIG-15, een DDR-piloot en de Franse geheime dienst een hoofdrol spelen. Patrick krijgt de opdracht om een fotoreportage te maken van een zogenaamde vliegtuigcrash, bedoeld om de communistische geheime diensten op het verkeerde been te zetten.
Maar uiteraard verloopt ook dit plan niet zoals voorzien. De vliegtuigen storten niet neer waar ze zouden moeten, er komt nog een Franse F-86 bij kijken en voor je het weet zijn de Russen, de DDR-spionnen, de Franse geheime dienst en de contraspionage allemaal met hun eigen plannen bezig.
De situaties lijken bedoeld spannend te zijn, maar komen vooral ingewikkeld over. Uiteindelijk wordt de ware toedracht van de verschillende vliegtuigcrashes wel duidelijk, maar tegen die tijd voelt de ontknoping eerder banaal dan verrassend aan. Ook de historische achtergrond van de Koude Oorlog kan het verhaal onvoldoende gewicht meegeven.

Waar de eerste drie albums mij vooral door de tekeningen van Nicolas Barral en de sfeer meer wisten te bekoren, toont Christophe Gibelin hier wel duidelijk zijn kwaliteiten als tekenaar. Vooral vliegtuigen en auto's tekent hij met zichtbaar plezier en oog voor detail. De personages zijn realistisch uitgewerkt, maar hebben een wat scherpe, hoekige stijl die minder gedetailleerd aandoet dan het tekenwerk van Barral.

Conclusie : Helaas heeft deze integrale mij niet helemaal kunnen overtuigen. Het grootste probleem is het scenario, dat geregeld nodeloos ingewikkeld en verwarrend wordt. Er zijn simpelweg te veel personages, partijen en plotwendingen om het verhaal vlot en spannend te houden. Voor een historische spionagethriller die zich over meerdere albums uitstrekt, had ik bovendien een sterker en overtuigender verhaal verwacht.

Dat neemt niet weg dat Vleugels van Lood een aantal troeven heeft. De retrosetting van het Frankrijk van de late jaren vijftig, de vliegtuigen, auto's en de sfeer van de beginnende Koude Oorlog zullen ongetwijfeld liefhebbers van het genre aanspreken. Ook Gibelin laat als tekenaar duidelijk zijn talent zien.

Voor wie houdt van retrospionage, historische vliegtuigen en avonturen die zich afspelen tegen de achtergrond van het Frankrijk van 1958, valt er dan ook zeker iets te ontdekken. Wie echter vooral op zoek is naar een strak opgebouwd en spannend spionageverhaal, zal waarschijnlijk met enige teleurstelling achterblijven.

Een fraaie retro-uitvoering met knap tekenwerk en een interessante historische setting, maar helaas met een scenario dat vooral verwarring zaait en te weinig spanning weet op te bouwen. 6/10

Pjotr 24-08-2026