Scenario : Kristof Berte Tekeningen : Charel Cambré Uitgeverij: Standaard Uitgeverij
Met Cross Road Blues verschijnt alweer het derde deel in de reeks De helden van Amoras. Het is bovendien het eerste album met een scenario van Kristof Berte, de nieuwe duizendpoot onder de Vlaamse scenaristen. Berte schrijft inmiddels ook voor Jommeke, De Bergenvaarders, De Romeinen en de reguliere Suske en Wiske-reeks. Dit is echter zijn eerste scenario voor een meer volwassen stripverhaal.
Dat Berte graag inspiratie put uit de geschiedenis is inmiddels bekend. Voor Cross Road Blues haalde hij zijn mosterd bij de legendarische Amerikaanse bluesmuzikant Robert Johnson. Deze bluesicoon uit Mississippi werd slechts 27 jaar oud, maar groeide uit tot een mythische figuur door de legende dat hij zijn ziel aan de duivel zou hebben verkocht in ruil voor zijn uitzonderlijke gitaarspel.
Die legende vormt de basis van dit verhaal. We maken kennis met Bobby Mukendi, een weinig succesvolle muzikant die we ontmoeten in de bruine kroeg waar Jerom als buitenwipper werkt. Wanneer Bobby na enige tijd spoorloos te zijn geweest plots terugkeert, is hij uitgegroeid tot een ongekend succes. Heeft hij werkelijk een pact met de duivel gesloten? Suske en Wiske besluiten de zaak te onderzoeken, tot grote ergernis van Sidonie. Dat levert enkele geslaagde humoristische momenten op, waarbij haar bekende zenuwinzinkingen opnieuw voor de nodige komische noot zorgen.
Tijdens hun zoektocht trekken Suske en Wiske door de minder fraaie buurten van Antwerpen. Ze worden geconfronteerd met dakloosheid en huisjesmelkers, waarop Wiske zich afvraagt: "Waarom beleven wij altijd avonturen op duistere, vuile en verlaten plekken? Waarom niet eens op een terrasje in Rome of op een strand in Benidorm?" Misschien een idee voor een volgend scenario.
Over de tekenstijl van Charel Cambré valt weinig nieuws te vertellen. Zijn stijl is inmiddels vertrouwd en sluit nog steeds perfect aan bij deze volwassen interpretatie van Suske en Wiske. De echte verrassing zit ditmaal in het scenario van Kristof Berte. Het verhaal is fris, spannend en doorspekt met goed gevonden humor. Ook de ontknoping zit knap in elkaar.
De vele verwijzingen naar de blues maken bovendien nieuwsgierig naar de muziek zelf. Nummers als Cross Road Blues en Hellhound on My Trail van Robert Johnson nodigen uit om ze op Spotify op te zoeken en af te spelen tijdens het lezen van deze strip. Dat versterkt de sfeer van het verhaal alleen maar.
Cross Road Blues is een sterk album geworden dat spanning, humor en muziek op een geslaagde manier combineert. Kristof Berte bewijst dat hij ook binnen een meer volwassen stripreeks uitstekend uit de voeten kan. Een aanrader voor zowel liefhebbers van Suske en Wiske als van de blues. 9/10.
Pjotr 07-2026
Geplaatst op 08/07/2026
Citeren