stripINFO.be Forum - UGC

Op aarde is alles naar de knoppen en verschillende groepen doen wat ze nodig achten om te overleven. Tot ze gevangen genomen worden en terecht komen op een groot schip in de ruimte waar er een autoritair regime aan de macht is en waar regelmatig mensen spoorloos verdwijnen...

Dit is een verhaal in drie albums. De eerste twee zijn geschreven door Colin Wilson, die ook het tekenwerk voorziet. Hij was toen nog beginnend auteur, en dat merk je er aan. Hij weet hoe hij sfeer moet opwekken en schept een coole setting. Maar de dialogen zijn ronduit slecht. Vele belangrijke elementen van het verhaal moet je er zelf bij verzinnen zonder dat je zeker kan zijn dat je de juiste invulling hebt. Vanaf het tweede album lopen de dingen op dat vlak al een stuk beter. De dialogen zijn nog wat houterig, maar het verhaal is veel beter te volgen.

Vanaf het derde album nam Thierry Smolderen de pen over voor het scenario, en dat merk je. Smolderen is docent en geeft dus les over hoe je scenarios moet schrijven. Hij bouwt voort op wat Wilson op poten had gezet, maar ik kan me niet van het gevoel ontdoen dat wat hij er van maakte sterk afwijkt van wat Wilson oorspronkelijk in gedachten had. Dat is niet erg, want wat hij er van maakt werkt behoorlijk goed. De personages voelen natuurlijker aan, de dialogen zijn vlotter, het verhaal is goed te volgen. In plaats van een verhaal dat opbouwt naar een gewelddadig conflict, verandert het geweer van schouder en krijgen we een heel ander soort ontknoping, iets filosofischer met enkele inventieve plotwendingen. Er is nog steeds actie, maar het is meer dan gewoon een verhaal over de goeden die de slechten van de kaart vegen.

Ik vond het eerste deel moeilijk om te lezen. De dialogen zijn echt niet goed, het verhaal is niet goed te volgen. Maar het derde deel maakt alles goed en brengt een verassend einde dat ik op prijs kan stellen. Je zou bijna wensen dat Smolderen een remake zou pennen waarin hij naar het zelfde einde toe werkt maar dan met scenario's voor delen 1 en 2 die beter lezen en iets beter aansluiten op het derde deel. En voor mijn part mag Wilson het tekenwerk opnieuw doen, de manier waarop hij de GP3 in beeld brengt is echt knap. Je voelt niet alleen de schaal maar ook de aftakeling van het hele gevaarte.

Ik ben afgehaakt bij deel 1, misschien moet ik doorbijten en alles lezen want het was inderdaad rampzalig.
Benieuwd wat het wordt …

Als je het doet, hoor ik graag wat je er van denkt!

Aangeschaft in de jaren tachtig. Ik was toen nog niet zo kritisch, maar het album viel inderdaad tegen. Daarna niet vaak meer gelezen en nu al heel lang niet meer. Binnenkort maar weer eens herlezen.

Ik kan mij volledic vinden in de ressencie.

Blij dat ik de bal toch niet volledig mis sloeg dan :)