Een alledaags landbouwdorpje in het begin van de 20e eeuw. Gelegen in Normandië, maar het had evengoed Wortel in de Kempen, Hoepertingen in Haspengouw of Slijpe in de Polders kunnen zijn. Daar gebeurde toen nooit iets. En toch...
Een paar mannen heeft last van een te hoog gehalte aan testosterone en sluit een weddenschap af om te bewijzen wie van hen het best presteert in bed. In een kleine dorpsgemeenschap blijft dit natuurlijk niet geheim en als de aantrekkelijke Rosa besluit om op haar condities de jury voor te zitten, de beraadslagingen te leiden en de winnaar aan te duiden, en dit in haar ééntje, zijn er heel wat kandidaten.
Rosa is geenszins de plaatselijke lichtekooi. Haar motieven zijn even nobel als ze moedig zijn. Want ze moet afrekenen met de afkeur van de vrouwen in het dorp.
Elk van de mannen lijkt zijn eigen motief te hebben om aan de wedstrijd deel te nemen. Hier is er evenwel niet bij iedreen zo erg veel sprake meer van nobelheid. Drang naar macht, honger naar geld, maar ook verlangen naar Rosa.
Het verhaal werd door Bernard Ollivier verteld aan François Dermaut tijdens een gezamelijke tocht van Istamboel naar Bejing. Wat was er immers beter om de tijd te doden dan een goed verhaal, met complexe figuren. Verhaaltechnisch wordt de spanning er lange tijd in gehouden: telkens komt er een nieuwe deelnemer bij die wordt toegelicht, het is wachten op de voorwaarden die Rosa zal stellen. Je kan zo zien wanneer Bernard aan François zei wanneer het tijd was om te gaan slapen en dat het vervolg morgen wel zou volgen.
Maar het is wel degelijk een goed verhaal! Bovendien is het door François Dermaut, bekend van Malefosse, heel intimistisch in beeld gebracht.
http://www.bdgest.com/prepub/Planches/1671_P6.jpgDe figuren zijn heel treffend neergezet. Alle types die je in het dorp kon ontmoeten zijn aanwezig en hun persoonlijkheid gaat hand in hand met de weergave die Dermaut voor hen bedacht heeft. Af en toe wat gelijkenissen van stijl met Hermann.
http://www.stripspeciaalzaak.be/beelden/Besprekingen_2015/Rosa-1-PR.jpgIn het verhaal is Rosa op het moment van haar huwelijk 16, haar man Mathieu een 31-jarige weduwnaar. Op de achterkant staat dat hij 25 jaar ouder is. Dat klopt dus niet met het verhaal. Vermoedelijk heeft de uitgever dit overgenomen uit het voorwoord van Dermaut, waar hij ook tot de verrassende rekensom 31-16=25 komt. Dat verschil van 25 jaar tussen man en vrouw, "Dat is ook in mijn leven zo", zegt hij nog. Laat ons hopen dat het ergens een vertaalfout is, want ik weet niet wat te verkiezen is: een auteur die zijn eigen werk niet kent, of een man die niet goed weet hoeveel jaren hij ouder is dan zijn echtgenote. Zoiets stoort toch wel, en dat is zonde, een grotere doodzonde misschien wel dan wat Rosa doet. Jammer, maar het doet niets af aan de kwaliteit van het verhaal en de tekeningen.
Het betere werk! Het is natuurlijk fictie. Althans het Normandisch dorp. Hoe het was in Wortel, Hoepertingen of Slijpe is een ander verhaal...
